Guns N’ Roses – Sweet Child O’ Mine

She’s got a smile that it seems to me
Reminds me of childhood memories
Where everything
Was as fresh as the bright blue sky
Now and then when I see her face
She takes me away to that
special place
And if I stared too long
I’d probably break down and cry

اون لبخندی داره که توجهم رو به خودش جلب می‌کنه
منو یاد خاطرات دوران کودکی می‌اندازه
اون موقع که
همه چیز به با طراوتی ِ آسمون آبی بود
حالا و هر موقع دیگه، وقتی که چهره‌ش رو می‌بینم
مـنو به همون جای خاص می‌بره
و اگـه به اندازه کافی بهش خیره بشـم
احتمالاً کنترلم رو از دست میدم و می‌زنم زیر گریه

Sweet child o’ mine
Sweet love of mine

بچه ی عزیزم
عشق عزیزم

She’s got eyes of the bluest skies
As if they thought of rain
I hate to look into those eyes
And see an ounce of pain
Her hair reminds me
of a warm safe place
Where as a child I’d hide
And pray for the thunder
And the rain
To quietly pass me by

او چشم‌هایی به رنگ آبی‌ترین آسمون‌ها داره
طوری که انگار خیال باریدن (گریه کردن) دارن
از اینکـه به اون چشم‌ها نگاه کنم، و ذره ای درد و رنج ببینم، متنفرم
موهاش مـن رو یاد جایی گرم و امن می‌اندازن
جایی که وقتی بچه بودم توش مخفی می‌شدم
و دعا می‌کردم که رعد
و باران
بدون سر و صدا، تموم بشـن

Sweet child o’ mine
Sweet love of mine
بچه‌ی عزیزم
عشق عزیزم

Where do we go
Where do we go now
Where do we go
Sweet child o’ mine

کجا میریم
حالا داریم کجا میریم؟
کجا میریم
بچه‌ی عزیزم